सांग न् माय ह्यो 'कडू घोट' कशापायी ?

पाणी प्यायलो तर कडू लागतंय...
भाकर खाल्ली तर कडूच लागती...
सांग न् माय ह्यो 'कडू घोट' कशापायी ?

पैशे मागितले तर कडू शिव्या मियतात...
खाऊ मागितला तर कडू गोळ्या देत्यात...
सांग न् माय ह्यो 'कडू घोट' कशापायी ?

भाकर मागाय खालच्या गल्लीत काल गेल्तो...
माय खरं खरं सांगतुय बुरशी आल्ती तिला...
कुत्र्याला तेंच्या माय पांढरी भाकर घातली...
एक तुकडा माय मले द्याय बुद्धी कशी अडली ?

माझी कापडं हाइत चिखलात माखलेली...
मळलेले हात माय तेस्नी घाण वाटली...
पाण्याची बाटली तेनी लांबनं व्हती भरली...
पर गेटावरनंच म्या हाक दिली व्हती 'भलं कर आई' ...
सांग  न् माय ह्यो 'कडू घोट' कशापायी ?

माय खरं सांगतुय नकोय मले हे मागून खाणं...
परवडेल मले माय तुझ्या पदरात उपाशी राहणं...
माय म्या शिकून लिवुन मोठा व्हयीन कसली तुले घाई ?
जनोम दिलास आता दे दोन घास भाकर आन दप्तर वई...
मग ,
सांग न् माय ह्यो 'कडू घोट' कशापायी ??
सांग न् माय ह्यो 'कडू घोट' कशापायी ??

                              शामल दीपा शंकर
         shamaldeepashankar@gmail.com

' कुणीतरी असावं... '

कुणीतरी असावं ,
तिचा बिछाना
कायमचा आवरणारं...
तिच्या देहाला माणूस म्हणून
जगायला शिकवणारं...

कुणीतरी असावं ,
तिच्या लक्षवेधी मांड्यांवर
कापड टाकणारं...
तिच्या अतीव वेदनांतूनही
तिला आपलंसं करणारं...

कुणीतरी असावं ,
तिच्या शरीराऐवजी तिच्यातल्या
माणुसपणावर प्रेम करणारं...
तिला स्वतःचं  'असं ' गणित
मांडण्यापासून रोखणारं...

कुणीतरी असावं ,
पैशाच्या खेळात स्वतःचं शरीर
लिलावात विकणाऱ्या तिला थांबवणारं...
'त्यांची' भूक भागवत जीवन कंठणाऱ्या
तिचा खांदा बनणारं...

कुणीतरी असावं ,
तिच्या विवस्त्रपणाला झाकणारं...
तिच्याकडे मायेने बघणारं...
आणि
कुणीतरी असावं ,
तिच्यातली 'माय' शोधणारं...
तिच्यातली 'माय' शोधणारं...

                                               शामल दीपा 
                              shamaldeepa00@gmail.com

' गोंदण विचारधारेचं '

माझ्या अंगभर गोंदल्या जाताहेत
नाना विचारधारा...
अन् माझ्या वेदनेला मलमपट्ट्याही
लावल्या जाताहेत आज...
जखम भरून निघेतोवर
झालं सांत्वन शब्दांचं पण ;
रक्तबंबाळ मनाच्या समजुतीचं काय ?
मनावरच्या ओरखड्यांसकट
बाहेर पडू पाहतेय विचारधारांच्या कुंपनातून...
तोवर ,
कोण्या एका समूहात जबरदस्ती घुसवलं जातंय मला...
अशा वेळी , मी काय करावं ?
विवेकाचं पाणी आटल्यावर काय प्यावं ?
आदर्शांचं कार्य जपावं की ,
इतिहास बदलणाऱ्यांना शोधावं ?
त्यांच्याच सोयीनं चढवलं जातंय
कोण्या एका विचारधारेला 'काटेरी सुळावर'...
'गोंदलेल्या अंगानं' अन् 'गंजलेल्या' विचारधारांनी'
तह केलाय बहुतेक आता...
माझ्या रक्ताळलेल्या देहातून वेगवेगळे गट शोधून काढण्याचा...
मग आता ,
माझ्या रक्ताचा रंग पाहून ,
शोधणार का माझी भूमिका ?
माझ्या रक्ताचा वास घेऊन ,
सांगणार का माझी विचारधारा ??
एकदा सांगून टाक...
तुझ्या कोणत्या खरेपणाच्या पायावर ;
माझ्यावर ही विचारधारा गोंदलीस ?
तुझा तो खरेपणा इतकाच विवेकी असेल तर
दगड फेकण्यापूर्वी , तलवार फिरवण्यापूर्वी ,
गोळी झाडण्यापूर्वी आणि
माझ्या रक्ताचा थेंब सांडण्यापूर्वी ;
ओळखून दाखव माझी विचारधारा...
ओळखून दाखव माझी विचारधारा...

                              - शामल दीपा
             shamaldeepa00@gmail.com

' शब्दांची किमया '

लेखणीतील शाई टोकावर ओझरली की , 
समजायचं शब्दांची गर्दी होतेय...
मग काय ; 
शाईचं दौत नजीकच ठेवायचं 
आणि राहून राहून 
लेेखणीला शाईशी भेटवायचं...
पुन्हा लटकवायचं ते दौत चौकटीला आणि
खडसावून सांगायचं लेखणीच्या टोकाला
' स्मरणे तुझी , तुज जवळ ठेव , 
शब्दांची किमया लाख मोलाच्या क्षणाखेरीस होते ,
अन्यथा काहीच हरकत नव्हती 
प्रत्येक बिंदू जोडताना तुला शाईत बुडवण्यास.... '

                             शामल दीपा 
        shamaldeepa00@gmail.com

' लोप व्हावं सारं काही...! '

डोळे करकचून बंद केल्यावर...
सुकलेली पाने चुरगळल्यावर...
जसा आवाज येतो तसे ,
विचार एकमेकांत गुंतून लोप व्हावं सारं काही...!

कधी - कधी तरीच डोकावणारे विचार...
कधी - कधी तरीच मान उंचावणारे भावनांचे किनार...
लोप व्हावं सारं काही...!

जे डोळ्यांचे काठ ओले करतात...
जे आवंढा गिळून गप्प बसायला लावतात...
लोप व्हावं सारं काही...!

पुन्हा डोळे उघडावे...
आणि डोळ्यांसमोर तेच दिसावं ;
जे नुकत्याच उमललेल्या ,
दव घेऊन मिरवणाऱ्या फुलांसारखं ,
निरागस , नवीन असेल...!

डोळे करकचून बंद केल्यावर...
सुकलेली पाने चुरगळल्यावर...
जसा आवाज येतो तसे ,
विचार एकमेकांत गुंतून लोप व्हावं सारं काही...!!

                         शामल दीपा
       shamaldeepa00@gmail.com

' मोगरा ... '

मागे वळून बघायला लावतोस...
आठवणी आठवून देतोस...
झाकलेले डोळेही उघडतोस...
मंद स्मित ही आणतोस...
नकळत मनाला सुख देतोस...
मिटलेल्या भावना खुलवतोस...
थांबलेले अश्रू ओघळवतोस...
हो तू ,
तूच... मागे वळून बघायला लावतोस...
मोगऱ्याच्या फुला तू कित्ती सुवासिक दरवळतोस...!!
गजरा नको पण तुझी पाकळी हवीशी वाटते...
अख्खं झाड नको मला एका फुलासाठी वाट पाहते...
झाड मिळालं तर सुकलेली फुलं पहावणार नाहीत आणि
एकच फुल घेतलं तर पाकळ्या आयुष्यभर सुगंध टिकवणार नाहीत...
काही गोष्टींचं अर्धवट असणं हेच त्यांचं पूर्णत्व असतं...
म्हणूनच कदाचित मोगऱ्याकडे सारखं मन वळून पाहतं...!

                                 शामल दीपा
               shamaldeepa00@gmail.com

' पुरे झाले आता... '

पुरे झाले आता उत्तरांना शोधणे
प्रश्नांचे सौख्य ते आणखी कशात !

पुरे झाले आता उसासे घेणे
शांत तो श्वास आणखी कशात !

पुरे झाले आता रात्रीचे चिंतने
मनशांती निद्रेची आणखी कशात !

पुरे झाले आता भावनांचे दाखवणे
आपलेच आपणासी वदने आणखी कशात !

पुरे झाले आता स्वतःला समजावणे
नकळत भेदणे आणखी कशात !

पुरे झाले आता शून्यात वाहणे
शून्यातही डोळे भरून पाहणे आणखी कशात !

                                  शामल दीपा
                   shamaldeepa00@gmail.com